keer terug
Dit lazen we in de Info van Kuurne in 1987
1987

KUURNSE "KINDERFOOR"... EEN KERMIS VOOR JONG EN OUD!

Zondag 16 september: 7.30 uur...
De eerste vroege kerkgangers kijken wat verbaasd naar het gewemel op het Marktplein. Een aantal jongeren lopen heen en weer, sjouwen met tenten, en zeilen op en af met kartonnen dozen, naamborden, emmers met bloemen... Hier zal iets gebeuren!

Het Marktplein wordt verboden terrein voor alle auto's en in enkele uren omgetoverd tot één grote speeltuin.
Eindelijk is het dan zover... vandaag is het" Kinderfoor" .
De donkere wolken voeren een koude bries aan, maar de organisatoren blijven de stille hoop koesteren dat vandaag nog de zon zal schijnen. En gelijk krijgen ze ook... want tegen de middag stijgt de temperatuur en meteen ook het enthousiasme. Het wordt een stralende dag voor de honderden kinderen uit alle windstreken aangevoerd met: " Leiekarren " .

Voor de derde keer kunnen ze zich storten op alles en nog wat, dingen die ze anders niet mogen of kunnen doen: timmeren, schilderen, mastklimmen, figuurzagen, kantklossen, bloemschikken, metselen, stempelen, pitrieten, broodfiguurtjes maken...
Voor de allerkleinsten is een grote zandbak en peuteropvang voorzien. In lange rijen schuiven de kinderen aan voor het spookkot, bij de waarzegger... en aan de ijskar.

Je ziet de meest ongewone taferelen: kinderen helemaal verpakt in mousse of kartonnen dozen, prominenten met beschilderde neuzen, onvoorstelbare kapsels waarin watteballetjes, pijpestokers en wol restjes zijn verwerkt, mooie geschilderde gezichten, timmerende vaders en moeders, discodansers op bruine zeep, enz...
Zij die het liever allemaal van op afstand bekijken, verzamelen rond het vrij podium, waar samen met de kinderen een heuse Muppetshow wordt opgezet; rond de reuze vuilnisemmer van Die en Die en bij het fietsencircus waar je de raarste fietsen kunt zien en berijden.

Onze rode-kruishelpers houden een oogje in het zeil om eventuele wonden te helen. Her en der klinkt muziek en vanop de trappen van het gemeentehuis horen we de tonen van de Dixie junior jumpers. Ze spelen wat opkikkerende noten voor onze kelners, die werkelijk handen tekort komen om alle dorstigen tijdig te laven, want het terras zit eivol. De broodjes gaan als koek van de hand.

Het lijkt een ware overrompeling, maar blijkbaar vindt ieder zijn weg, want er is voor elk wat wils.

De wijzer gaat naar kwart voor vijf, dus hoog tijd om ons te scharen rond Le Cirque du Trottoir... het klapstuk van de dag.

Zonder circustent en met een eenvoudig decor weten zij toch groot en klein te boeien. De kinderen glunderen als zij de "wittekop" ballondiertjes zien maken en de spanning staat op de gezichten te lezen als de jongleur nu eens niet met kegels gooit maar met echte brandende fakkels.

Het spektakel duurt anderhalf uur met een  tussen pauze van 10 minuten, net tijd genoeg om met zijn allen 800 ballons tegelijk te laten opstijgen. Een achthonderdvoudige groet vanuit Kuurne.

Na het 2de optreden van Le Cirque du Trottoir rijden de "Leiekarren" weer huiswaarts, volgeladen met vermoeide maar dolgelukkige kinderen. Ondertussen installeert:" Korte Metten" zich voor het gemeentehuis om nog wat muziek te brengen.

Voor de kinderen WAS dit de "kinderfoor ", maar het is nog niet afgelopen voor de organisatoren die al naarstig aan het opruimen zijn. In een mum van tijd krijgt alles weer zijn gewone uitzicht.

keer terug