keer terug

Na de succesvolle Berenfoor in 1998 pakte de Kinderfoor opnieuw uit met een gloednieuw, origineel en spraakmakend initiatief: Het Moordsteuntje.
Daarmee werd voor de 17e keer een steuntje georganiseerd, maar wel eentje dat volledig brak met de traditie. Wat vanuit een brainstormsessie in een Kuurns café als een gek en moeilijk te realiseren idee ontstond, bleek dan toch haalbaar te zijn. Want als het zot in de kop van de Kinderfoor zit, gaat iedereen er wel voor om het tot in de puntjes te organiseren.

Het concept was vrij eenvoudig: Er was ergens een moord gebeurd en we vroegen aan de deelnemers om mee op zoek te gaan naar de moordenaar. Dit kon gedurende een heel weekend, aan de hand van tips, getuigenisverklaringen, het doorzoeken van de ruimtes, het ondervragen van de verdachten,...
Op zondag eindigden we met een ontknoping, op een Poirotse wijze.

Het idee zelf bestond al, maar al de rest was volledig origineel: het verhaal, de uitwerking van de tips, de locatie, de inkleding,... werd allemaal minitieus door de Kinderfoorleden in scene gezet.

Eerst moesten we op zoek naar een verhaal. Omdat we dat niet direct vonden, schreven we dan maar zelf onze eigen detectiveroman. Jean Marie Ongenaert en Dieter Duyvejonck werkten alles uit en ze maakten er zelfs een boek van (klik op de foto hiernaast om hem te lezen). Wat het extra bijzonder maakte was, dat tot op de ontknoping niemand anders (behalve de dader natuurlijk) wist wie de moord gepleegd had.


originele postkaart van de brouwerij 'ets Andries SA' gekregen van de familieleden
keer terug

Uitwerking

Om het Moordsteuntje te laten doorgaan was het zoeken naar een geschikte locatie in Kuurne. Die moest leegstaan en we zouden er enkele weken mogen in doorbrengen om alles te organiseren.

Dat vonden we in Huis Andries, een voormalig brouwershuis. Vroeger was het een herenhuis met binnenplein. Een huis dat uitstekend geschikt was voor ons doel: meerdere kamers, zolder, kelder, meerdere trappen, die we opnieuw konden inrichten. Want het huis stond echt volledig leeg. Dus schuimden we kringloopwinkels af, mochten we meubels in bruikleen hebben, en hadden we zelfs een authentieke biljarttafel tot onze beschikking. Want niet alleen het salon, de keuken, de eetkamer en de inkomhal moesten opnieuw eruitzien alsof er in geleefd werd, ook de slaapkamers, bureau, biljartkamer, bibliotheek en de zolder zagen er er uit als in de jaren 1900. Inclusief rekwisieten. Ook de verlichting en de waterleidingen werden opnieuw hersteld. Gelukkig hadden we daar al ervaring mee tijdens de Berenfoor...

Alle details werden tot de puntjes geregeld, zo kwam dokter Baekelandt zelf als een echte wetsdokter ter plaatse en werd het (stand-in) lijk van het slachtoffer tot in de puntjes onderzocht, wat leidde tot het autopsierapport. En commissaris Benny Staelens kwam ons helpen voor de ballistische inslag in de kluis.

De personages werden gekleed als in die jaren, zodat ze zich konden inleven in hun rol. En toen konden de amateurdetectives er op los gelaten worden. Menig verdachte werd door de ondervragers stevig op de rooster gelegd. Gelukkig kon er zich (door de geheimhouding) niemand verspreken en hield ieder personage zich aan zijn getuigenisverklaring.
Bij het binnenkomen kreeg iedere deelnemer een detectivekoffer, met daarin: notitieboekje, balpen, vergrootglas, handschoenen (tegen de vingerafdrukken), enkele bewijsmaterialen en nog veel meer. Ter inschrijving werden ook de vingerafdrukken genomen van de detectives.

Iedereen kon dan aan de slag om de avond van de moord te reconstrueren. Nakaarten en theoriën kon (tot laat in de nacht) in onze moordgelagzaal in een van de kamers.

Het verhaal.

Dit speelde zich af tijdens de jaarovergang rond 1900, in het aristocratische milieu van het brouwerswezen. En dit op een locatie dat daar zelfs mee verwant was: de voormalige brouwerij Andries aan het Weggevoerdenplein, waar nu de politie zetelt.
Tijdens een jaarlijkse brouwersreceptie die in het huis Flandries werd georganiseerd werd Bertrand Flandries (de brouwer) vermoord. Een hele hoop verdachten passeerden de revue, van familieleden tot personeel, aanwezige vrienden, concurrenten of was het de toevallige passante? Iedereen had zijn motief en de gelegenheid om de moord te plegen.
Aan de hand van getuigenisverklaringen en ondervragingen van de verdachten konden de detectives proberen de avond van de moord te reconstrueren en zo tot een oplosssing te komen van de hoofdvragen: Wie heeft het gedaan, hoe, waar en waarom (wat was het motief).
De speurders werden daarbij geholpen door tips die werden achtergelaten door andere bekende detectives zoals Hercule Poirot, Miss Marple, Sherlock Holmes en vele anderen. Ook de visuele tips konden helpen... of op een dwaalspoor brengen.

Foto's van de personages en een overzicht van de stamboom (klik op de foto hiernaast).

De ontknoping.

Op zondagnamiddag nodigden we iedereen dan uit om de ontknoping bij te wonen. Niet alleen de detectives maar ook enkele oud-familieleden van de familie Andries kwamen naar Kuurne afgezakt om nog een keer in het huis rond te kijken.
Het was de politiecommissaris Benny Staelens zelf die de honneurs waarnam.Tijdens een echte afvallingsrace elimineerde hij één voor één de verdachten.
De dader werd op het einde geboeid en afgevoerd.
De winnaar mocht met een mooie prijs (een toepasselijke biermand) naar huis en met de verkoop van het meubilair en de opbrengst van de bar, werd onze kas (een heel klein beetje) gespijst.

Kort daarna werd het Huis Andries gesloopt en verrezen er nieuwbouwappartementen.